درباره وبلاگ


این وبسایت در تاریخ 17/3/1387 تاسیس شده است. موضوعات این وبلاگ عبارتند از تاريخ افغانستان.ورزش افغانستان جغرافياي افغانستان.آب وهواي افغانستان.توضیح کامل درباره ی قوم های افغانستان. آثارباستاني افغانستان اقتصاد افغانستان.عكس هاي از افغانستان وديگرمناطق آن دانلود جديدترين آهنگ هاي افغاني وغيره........
.::: وبسایت تخصصي افغانستان:::.
موضوعات این وبسایت تاریخ.قرهنگ.جغرافیا.اقوام افغانستان وتمام مسائل مربوط به افغانستان هست.
چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 17:09 :: نويسنده : afghanistan
ریشه‌شناسی و پیشینه
نام ولایت ریشه‌شناسی و نام‌های تاریخی نام باشندگان تاریخچه مختصر
اُرُزگان ریشه: ؟
اُرُزگانی
صاحب طبقات ناصری ارزگان را از شهرهای قدیم غور می‌داند. سنگ نبشه‌های متعددی در آن موجود است که بیانگر کیش مهر پرستی در سدهٔ پنجم در آن وادی بوده‌است و به نظر می‌آید که نامگذاری آن هم مبتنی بر همین آیین بوده‌است. در قدیم جزء ناحیه وسیعی به نام غرجستان بوده که جزئی از سرزمین غور بخش مرکزی بزرگ می‌شده.
بادغیس‎ ریشه: یاقوت حموی، آن را از ریشه بادخیز می‌داند، بخاطر بادخیز بودن آن منطقه.
- به زبان اوستایی: Vāitigaēsa/وایتیگَئیسه؛
- در منابع جغرافیایی ارمنی: Watagēs/وَتَگیس یا Watgēs/وَتگیس.
[۴]
بادغیسی
در دورۀ ساسانیان، بادغیس بدست مردمی هفتالی بنام کادیشی‌ها (بعدها در صدر اسلام به نام مکانی "قادِس" تغییر پیدا کرد.) افتاده بود و دارای اقلیت مسیحی نستوری بود. در سدۀ نخست هجری، بادغیس همراه با هرات و پوشنگ بدست اعراب افتاد. در سه سدۀ بعدی، در منابع تاریخی از قیام‌های متعدد در بادغیس بر علیه اعراب یاد شده. به‌آفرید، دین‌آور خراسانی، در سال ۱۳۱ ه.ق./۷۴۹ م. در کوهستان‌های بادغیس به‌دام افتاد و در نیشابور به‌دار آویخته‌شد. کمی بعد در دوره خلافت منصور، اُستاذسیس، پیام‎آور دیگر خراسانی در بادغیس ظهور کرد. در سدۀ سوم هجری (نهم میلادی)، بادغیس جزئی از قلمرو طاهریان بود و در این دوره حنظله بادغیسی، یکی از نخستین شاعران پارسی‌گوی در بادغیس می‌زیست. بادغیس در سال ۸۷۳/۲۵۹ بدست صفاریان افتاد. گیتاشناسان سده‌های سوم و چهارم هجری (نهم و دهم میلادی) بادغیس را سرزمینی روستانشین با مردمی کشاور، و فاقد شهرهای بزرگ توصیف کرده‌اند. در سده‌های بعدی چراگاه‌های بادغیس همواره مورد طمع و کشمکش بین کوچ‌نشینان حاکم در شرق جهان اسلام بوده، و جنگ سال ۱۲۷۰/۶۶۸ بین براق حاکم چغتایی، و اباقاخان حاکم ایلخانی بخاطر نزاع بر سر همین چراگاه‌ها رخ داد. بادغیس در سال ۱۳۴۳ خورشیدی/۱۹۶۴ میلادی از ولایت هرات جدا شده و به ولایتی (استانی) جداگانه تبدیل شد.[۵]
بامیان ریشه: برگرفته از نام پارسی میانه بامیکان (در بُنْدَهِشْن).
- در منابع چینی قدیم: Fan-yan ،Fang-yan و Fan-yen-na، از سدۀ پنجم میلادی به بعد.
[۶]
بامیانی
بامیان بخاطر چشم‌انداز زیبای آن و وجود دو تندیس عظیم بودا از ارزش خاصی برخوردار بوده‌است. در قدیم محل اُتراق کاروان‌های جاده ابریشم و مرکزی مهم برای هنرمندان، و همچنین مرکزی برای نشر آیین بودایی بوده‌است. بین سال‌های ۶۲۹ و ۶۴۵ میلادی، هوان‌تسنگ زائر مشهور چینی، که از بامیان بازدید کرده از خود نوشته‌های گرانبهایی راجع به بناها و تندیس‌های بامیان و همچنین از زندگی اجتماعی و مذهبی باشندگان آن بجای گذاشته‌است. قریب به نیم قرن بعد، یک راهب اهل کوریا بنام هویچائو، که در سال ۷۲۷ م. از بامیان گذر کرده بود، آن منطقه را علیرغم حضور اعراب در شمال و جنوب آن، یک پادشاهی مستقل و قدرتمند توصیف کرد. گرویدن باشندگان بامیان به آیین اسلام روندی تدریجی بود. شاهزادگان بامیان که دارای لقب "شیر" (به معنای پادشاه) بودند، بجای اینکه توسط خلفای بغداد سرکوب شوند، در دربار بغداد و جاهای دیگر گمارده می‌شدند. یعقوب لیث صفاری معبدی بزرگ در بامیان را ویران کرد، با اینحال باشندگان بومی بامیان تا آمدن غزنویان هنوز به اسلام نگرویده بودند. در دورۀ غوریان، بامیان برای نزدیک به یک قرن (۶۰۹-۱۲۱۲/۵۵۰-۱۱۵۵ م.) پایتخت این پادشاهی بزرگ بود که قلمرو آن تا شمال آمودریا می‌رسید. درۀ بامیان جزئی از قلمرو خوارزمشاهیان بود تا اینکه چنگیزخان برای انتقام از قتل نواسه‌اش شهر را بکلی ویران کرده و باشندگان آن را قتل‌عام کرد. پس از این کشتار و ویرانگری توسط سپاهیان مغول، بامیان سالیان دراز همچنان متروکه باقی ماند و همین موقعیت مهم جغرافیایی آن بود تا توانست دوباره جان تازه گرفته و دارای سکنه شود. از دورۀ تیموریان به بعد شهری در بامیان ظهور کرد و در دورۀ حکومت گورکانیان هند دوباره از بامیان یاد شد. بابُر فرمانروای گورکانی بامیان را جایی زیبا توصیف کرده، اما در دورۀ اورنگ‌زیب، حاکم دیگر گورکانی، بامیان دوباره آسیب دید و ویرانگری‌های اورنگ‌زیب شامل به توپ بستن تندیس بودای بزرگ ۵۵ متری می‌شد. بعدها بامیان مورد طمع حاکمان ازبک شمالی قرار گرفت. شهر بامیان در سال ۱۸۳۶ میلادی مورد حمله مُراد‌بیگ، امیر کندوز قرار گرفت. تسلط افغان‌ها بر بامیان به ساختار قومی و فرقه‌ای کنونی بامیان انجامید: باشندگان سنی‌مذهبِ تاجیک و پشتون و باشندگان شیعه‌ و اسماعیلی‌مذهبِ هزاره. در سدۀ نوزدهم میلادی برخی از جهانگردان اروپایی از درۀ بامیان بازدید کردند. اما پس از کاوش‌های باستان‌شناسی هیئت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان (در فولادی، کَکرَک، شهرِ غُلغُله و شهر ضحاک) بین سال‌های ۱۹۲۲ و ۱۹۳۰ بود که بامیان به روی جهانگردان گشوده شد. بامیان در سال ۱۳۴۳ خ./۱۹۶۴ م. از ولایت‌های کابل و پروان (=شمالی) جدا شده و به ولایتی (استانی) جداگانه تبدیل شد.[۷]
بدخشان ریشه: برگرفته از لقب رسمی ساسانی بِدَخش یا بَدَخش؛ پَهلَویِ bythš در سنگ‌نوشته‌های اشکانی؛ bthšy در سنگ‌نوشته‌های پارسی میانه؛ bidix, pitiaxou/pituaxou در زبان یونانی؛ bdeašx به زبان ارمنی؛ pəṭaḥšā یا afṭaḥšā به زبان سریانی، برگرفته از ریشۀ عربی مُفَتِّش ، به‌معنای جوینده. این واژه می‌تواند معنای اصلی ریشۀ واژۀ pati-axša نیز باشد.
بدخشان از نخستین دوره‌های روزگار باستان به بعد منبع لاجورد بوده و معادن یاقوت آن نیز شهرت داشته‌اند. واژۀ فرانسوی "balais" و انگلیسی "balas" که نام گونه‌ای از یاقوت بوده ریشه در همین واژۀ بدخش دارد که در برخی از زبان‌های ایرانی شرقی، حرف d به حرف l تبدیل شده‌است.
به گفته برخی از پژوهشگران، نام ارمنی سرزمین قفقازی Bałasakan نیز احتمالا با بدخشان همخوانی دارد؛ اما این نام در سنگ‌نوشته‌های ساسانی در کعبه زرتشت بصورت بلاسَکان آمده‌است.
پسوند -‍ان اشاره دارد به کشوری که مقام علی‌رتبۀ بدخش به آن تعلق داشته یا در آنجا گمارده می‌شده. (همانند نام‌هایی چون آذربایجان، اصفهان، کرمانشاهان، تهران و غیره.)
- نام بدخشان نخستین بار در یک منبع چینی از سدۀ هفتم میلادی بصورت Po-to-chang-na یاد شد.
[۸]
بَدَخشی یا بدخشانی
 
بَغلان ریشه: برگرفته از واژگان ایرانی کهن *baga-dānaka.
- به زبان باختری: bagolango، به‌معنای "شبه‌معبد"، آنطور که در سنگ‌نوشتۀ نوکونزوکو در پایگاه باستان‌شناسی سرخ‌کوتَل آمده.
بغلانی
 
بلخ ریشه: احتمالا برگرفته از نام باخدری/Bāxdrī، نام کهن رودخانه بلخاب (به یونانی باستان/لاتین: Bactrus).[۹]
- به زبان اوستایی: باخذی/Bāxδī، در بخش‌های ۶ و ۷ فرگرد یکم از وندیداد اوستا در عبارت Bāxδīm srīrąm ərəδβō.drafšąm به‌معنای "بلخ زیبا با درفش‌های برافراشته" آمده‌است؛
- به زبان پارسی باستان: باختریش/Bāxtriš، در سنگ‌نوشته‌های هخامنشی؛
- به زبان یونانی: بَکتریانه/Βακτριανή (نام سرزمین باختر)؛ نام شهر بلخ: بَکترا/Βάκτρα؛
- به زبان لاتین: بَکتریانا/Bactriana یا بطور اختصار بَکتریا/Bactria.
[۱۰]
بلخی
 
پروان ریشه: ؟
- به یونانی/لاتین: Alexandria of the Caucasus/اسکندریه قفقاز یا

Alexandria-Kapisa/اسکندریه کاپیسا.[۱۱]
-در منابع اسلامی شکل معرب آن فَروان یاد شده و موقعیت آن بین غزنه و بامیان آمده‌است.[۱۲]

فَروانی (کاربرد قدیمی)
پَروانی (کاربرد امروزی)
 
پکتیا ریشه: Pakthas/پَکتهه در ریگ‌ودا؟
- به زبان یونانی باستان: Πἁκτυες/پِکتیس یا پِکتویس (به انگلیسی: Pactyan)‏، نام مردمانی ایرانی‌تبار باستانی، آنطور که در مجموعه تواریخ هرودوت، فصل هفتم، "پولیمنیا" آمده.
[۱۳]
پکتیائی
 
پکتیکا ریشه: Pakthas/پَکتهه در ریگ‌ودا؟
- به زبان یونانی باستان: Πἁκτυες/پِکتیس یا پِکتویس (به انگلیسی: Pactyan)‏، نام مردمانی ایرانی‌تبار باستانی، آنطور که در مجموعه تواریخ هرودوت، فصل هفتم، "پولیمنیا" آمده.
[۱۴]
پکتیکایی
 
پنجشیر ریشه: ابن بطوطه، جهانگرد و گیتاشناس مشهور مغربی در سفرنامۀ خود پنج‌هیر را مآخذ از پنج‌کوه می‌داند و می‌گوید: این کلمه [پنج‌هیر] مرکب است از پنج و هیر بمعنی کوه. لکن شاید این لفظ مخفف پنج هیربِذ (هِربِذ یا هربد به‌معنای 'نگهبان آتشکدۀ زرتشتی'[۱۵]) باشد.[۱۶]
- در منابع اسلامی: پنجهیر.
[۱۷]
پنجهیری (کاربرد قدیمی)
پنجشیری (کاربرد امروزی)
 
تخار ریشه: برگرفته از نام یونانی Tokharoi/تُخارُی (آنطور که توسط تاریخ‌دانان و گیتاشناسان یونان باستان یاد شده): نام قوم تخار، که در روزگار باستان از اِستِپ‌های اوراسیا به سرزمین‌های شمالی آمودریا ریخته و در جایی که بعدها تخارستان نام گرفت، جای گرفتند. تخاری‌های باختر به زبان ایرانی سکایی سخن می‌گفتند.[۱۸]
تخاری
   
جوزجان ریشه: جوزجان مُعرب نام پارسی گوزگان یا گوزگانان است.
- به زبان چینی قدیم: Hu-ši-kien/هو-شی-کین، آنطور که هوان‌تسنگ، زائر مشهور چینی سدۀ هفتم میلادی یاد کرده.[۱۹]
- این نام در منابع اسلامی بصورت جوزجانان نیز یاد شده. جوزجان در معجم‌البلدان چنین آمده: شهرهای بلخِ خراسان است و میان مرورود و بلخ واقع است. قصبۀ ('روستاهای') آن‌را یهودیه گویند و از شهرهای آنست انبار و فاریاب و کلار.[۲۰]
گوزگانی (کاربرد قدیمی)
جوزجانی (کاربرد امروزی)
 
خوست ریشه: گئورگ مورگنستیرنه، زبان‌شناس نروژی و متخصص زبان‌های هندوایرانی در کتابش، فرهنگ ریشه‌شناسی زبان پشتو (چاپ اسلو، ۱۹۲۸، ص.۹۸)، نام خوست را گونۀ ایرانی‌شدۀ واژۀ *hwāstu می‌داند، مقایسه شود با واژۀ سانسکریتی suvāstu- به‌معنای "جای خوب" (که امروزه تبدیل به نام سوات-نام دره و شهرستانی در ایالت مرزی شمال غربی پاکستان-شده ‌است.)
-به زبان چینی قدیم: K'wat-sit-to، آنطور که هوان‌تسنگ، زائر مشهور چینی سدۀ هفتم میلادی یاد کرده؛
-خواشت: آنطور که در منابع اسلامی همچون مُعجَم اَلبُلدان، نوشتۀ یاقوت حموی، گیتاشناس سدۀ ۱۲ و ۱۳ م. سوری آمده.
[۲۱]
خوستی
 
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       
       


ادامه مطلب ...


چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 17:05 :: نويسنده : afghanistan

ولایت هلمند

مختصات: °۶۴٫۰شرقی °۳۱٫۰شمالی (نقشه)

ولایت هلمند
تصویری از ولایت هلمند
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت هلمند
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۸۳۵٫۸۰۰ برآورد سال (۲۰۰۹)[۱]
زبان‌های گفتاری: پشتون و پارسی دری
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۵۸٬۵۸۴ کیلومتر مربع

 

هلمند بزرگ‌ترین ولایت از ولایت‌های افغانستان به شمار می‌رود که در جنوب‌غربی افغانستان قرار دارد و از جنوب با پاکستان همسایه‌است.این ولایت ۱٬۴۴۱٬۷۶۹ نفر جمعیت و ۵۸٬۵۸۴ کیلومتر مربع مساحت دارد که پشتون‌ها اکثریت جمعیت را شامل می‌شوند.[۲][۳]

محتویات

مردم

۹۲٪ مردم این ولایت به زبان پشتو و ۸٪ دیگر به زبان‌های فارسی و بلوچی صحبت می کنند.[۴][پیوند مرده]

جغرافیا

سد گریشک، که توسط آمریکا ساخته شده‌است.

مرکز این ولایت شهر «لشکرگاه» است که مساحت آن ۶۱/۸۲۹ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۵۴۲،۰۰۰ نفر است. نام هلمند را در ایران بیشتر هیرمند می‌خوانند که در واژه به معنای «دارندهٔ آتش» است و رودی است که از افغانستان به سیستان ایران و در پایان به دریاچه هامون می‌ریزد. این ولایت بیشتر بیابانی است.

در این ولایت توسط آمریکا و پیش از یورش شوروی ساخته شده‌است. آمریکا از دههٔ ۱۳۴۰، برنامه‌ای با عنوان «کمی با آمریکا» را در این منطقه اجرا کرد.

 



ادامه مطلب ...


چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 17:03 :: نويسنده : afghanistan

ولایت وردک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: °۶۸٫۴شرقی °۳۴٫۴شمالی (نقشه)

ولایت وردک
تصویری از ولایت وردک
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت وردک
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۵۴۰٬۱۰۰
تراکم جمعیت: ۴۶٫۲
نفر بر کیلومتر مربع
زبان‌های گفتاری: پشتون و فارسی
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۹٬۹۳۴ کیلومتر مربع


ولایت وردک یکی از ولایات مرکزی افغانستان به حساب می‌آید که نفوس آن ترکیبی از ملیتهای پشتون، هزاره و تاجیک می باشد. این منطقه جزو مناطق کوهستانی افغانستان بوده و دارای آب و هوای سرد و کوهستانی با زمستانهای کاملاً سرد وتابستانهای گوارا هست. قسمت اعظم این ولایت تحت سیطره سلسله جبال کوههای بابا قرار داشته که سرچشمه بسیاری از رودخانه‌های پر آب افغانستان نظیر دریای کابل، دریای هلمند از این مناطق می‌باشد.

محتویات

ولسوالی‌ها

–ولسوالی‌های ولایت میدان وردک:

 



ادامه مطلب ...


چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 17:01 :: نويسنده : afghanistan

ولایت نیمروز

مختصات: °۶۲٫۵شرقی °۳۱٫۰شمالی (نقشه)

ولایت نیمروز
تصویری از ولایت نیمروز
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت نیمروز
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۱۴۸٫۵۰۰ برآورد سال (۲۰۰۹)[۱]
زبان‌های گفتاری: پشتووبلوچی و فارسی
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۴۱٬۰۰۵ کیلومتر مربع


ولایت (استان) نیمروز نام ولایتی در جنوب باختری افغانستان است که در همسایگی کشورهای ایران و پاکستان قرار دارد. ولایت نیمروز از جانب شمال به ولایت فراه و جنوب غرب به خط سرحدی و از طرف شرق به ولایت هلمند محدود است. مرکز آن شهر زرنج است. نیمروز نامی است که در قرون وسطی به این ناحیه داده شده است.

بیشتر جمعیت این استان را پشتون ها و بلوچ‌ها تشکیل می‌دهند البته این ولایت از کم‌جمعیت‌ترین ولایت‌های افغانستان است.مساحت این ولایت ۴۱۰۰۵ کیلومتر مربع است و ۱۴۹۰۰۰ نفر جمعیت دارد.[۲] همچنین عده‌ای از تاجیک‌ها و ازبک‌ها نیز در این استان ساکنند.

رود هیرمند و دنبالهٔ آن به نام [۳]

ولسوالی‌های (شهرستان‌های) ولایت (استان) نیمروز.

سایت بنیادنیمروز

محتویات

جغرافیا

نیمروز ولایت پهناور است با جمعیت کم و طبیعتی خشن و فقیر که از دشت‌ها و بیابان‌های وسیع و خشک تشکیل شده‌است. تنها نقاطی از این ولایت مسکونی بوده و جمعیت‌هایی را در خود جای داده‌است که در مسیر رود هلمند در جنوب و خاشرود در شمال قرار گرفته‌اند. مراکز سه ولسوالی این ولایت یعنی چهار برجک، چخانسور و خاشرود در حقیقت آبادی‌هایی هستند که اولی در مسیر رود هلمند و دوتای دیگر در مسیر خاشرود واقع شده‌اند.

شهر زرنج مرکز ولایت نیمروز شهری مرزی است و درست در جایی قرار گرفته که هلمند مرز مشترک ایران و افغانستان محسوب می‌گردد و همچنان نقطهٔ نهایی جریان هلمند یعنی جایی است که ریگستان‌های عظیم، هلمند را در خود می‌بلعد و در فصلهای خشک آب هلمند حتی به این مناطق هم نمی‌رسد.

اقتصاد نیمروز متکی به دادوستدهای مرزی است و در این میان تجارت کالا و ترانزیت آن، قاچاق مواد مخدر و کالا و نیز قاچاق انسان درآمدهای زیادی را به این ولایت وارد می‌کند. خیل مهاجرین اقتصادی افغانستان نیز از طریق نیمروز وارد ایران می‌شوند.

زرنج مرکز نیمروز بلوچ‌ و پشتون نشین است ولی اقلیت‌های تاجیک، ازبک و شیعیان در شهر زرنج دیده می‌شوند. اکثر مهاجرت غیر بومی‌ها دلایل اقتصادی دارد و سرمایه‌گذاری‌های آنان در این شهر به رونق آن افزوده‌است. جز شهر زرنج در بقیهٔ نقاط ولایت محرومیت زیادی دیده می‌شود اما در شهر زرنج به نسبت اوضاع بهتری حکم‌فرما است. شهر به طور کلی در حال توسعه و ساخت است. بیشتر خیابان‌ها و کوچه‌های داخلی آن آسفالت شده‌اند و اکثرا منظم به نظر می‌رسند. برق شهر توسط ایران تامین می‌گردد و خدمات شهری کمابیش توسط نهادهای دولتی ارائه می‌شود.

منطقهٔ دلارام و مسیر شاهراه کابل- هرات و دلارام به زرنج گاه دچار ناامنی است.

مردم

43٪ فیصد مردم این ولایت را پشتون ها تشکیل داده که به تعقیب آن 39٪ اقوام بلوچ و براهوی، 17٪ قوم تاجک و 1٪ اقوام ازبک و هزاره را شامل میشود همچنین جمعیت قابل توجهی کوچی در این ولایت زندگی می‌کنند که شمار آن‌ها در فصل‌های مختلف سال متفاوت است.

تقسیمات اداری



چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 16:59 :: نويسنده : afghanistan

ولایت نورستان

ا

مختصات: °۷۰٫۷۵شرقی °۳۵٫۲۵شمالی (نقشه)

ولایت ننگرهار
تصویری از ولایت ننگرهار
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت ننگرهار
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۱۳۴٫۱۰۰ برآورد سال (۲۰۰۹)[۱]
زبان‌های گفتاری: نورستانی

 

نورستان یکی از ۳۴ ولایت (استان) افغانستان است و در شرق این کشور قرار گرفته‌است. مرکز این ولایت شهر پارون [۲] است. نورستان را در قدیم کافرستان می‌نامیدند.

محتویات

جغرافیا[۳]

پرونده:Nurestan districts Persian.JPG
ولسوالی‌ها (شهرستان‌ها)ی نورستان.

قسمت‌های شمالی نورستان از غرب به شرق شامل مناطق پیچ، باشگل می‌شود. نورستان از شمار زیادی درهٔ دالان‌مانند و کم‌پهنا تشکیل شده که شیب همه این دره‌ها از شمال به جنوب است. دره پیچ یا نورستان مرکزی از نظر ارتباط با دیگر نقاط نورستان اهمیت ویژه‌ای دارد زیرا توسط دره‌های فرعی با قسمت‌های باختری و خاوری نورستان ارتباط دارد.

مناطق پردرخت نورستان تا بلندای ۴۰۰۰ متری ادامه دارد و بالاتر از آن تنها درختزارهای بید و بته‌زارها دیده می‌شوند.

زبان

نوشتار اصلی: زبان نورستانی

زبان مادری 95% مردم نورستان، نورستانی است.[۴][۵] پشه‌ای نیز توسط 15% از مردم سخن گفته می‌شود.[۶]30% مردم فارسی یا پشتو را به عناون زبان دوم صحبت می‌کنند.[۷]

مردم

نوشتار اصلی: مردم نورستانی

جمعیت این ولایت مشتمل بر ۱۳۴٫۱۰۰ نفر است [۸] که 95% از آنها نورستانی و 5% تاجیک-پشتو هستند.[۴][۵]پنج قبیله در نورستان که به گویش کاتی سخن می‌گویند به نام سیاه‌پوش معروفند و به افراد قبایل پرَسون‌گِلی، وَنگِلی، وامایس و اَشکون اصطلاحاً سفیدپوش گفته می‌شود.[۹]

مردم نورستانی از نظر جمجمه‌شناسی اغلب [۱۰]

تقسیمات

نورستان در تقسیمات کشوری کنونی افغانستان به پنج بخش تقسیم می‌شود:

  • نورگرام (نورستان)
  • کامدیش
  • وایگل
  • مندول
  • برگ متال
  • واما[۱۱]
  • پارون
  • دوآب

پیوند به بیرون



چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 16:58 :: نويسنده : afghanistan

ولایت ننگرهار

ا

مختصات: °۷۰٫۵۰شرقی °۳۴٫۲۵شمالی (نقشه)

ولایت ننگرهار
تصویری از ولایت ننگرهار
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت ننگرهار
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۱٫۳۵۸٫۴۰۰ برآورد سال (۲۰۰۹)[۱]
زبان‌های گفتاری: پشتون
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۷٬۷۲۷ کیلومتر مربع

 

نَنگَرهار یکی از ۳۴ ولایت (استان) افغانستان است و در شرق این کشور قرار گرفته‌است. مرکز این ولایت شهر جلال‌آباد است. مساحت آن ۷٬۷۲۷ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۳۳۴٬۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۹ برآورد شده است.[۲] بیشتر جمعیت این ولایت به زبان پشتون صحبت می‌کنند.عده‌ای از عرب‌ها و پشه‌ای‌ها نیز در این ولایت هستند.[۳]

تقسیمات اداری

ولسوالی ننگرهار افغانستان

 



چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 16:56 :: نويسنده : afghanistan

ولایت لوگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: °۶۹٫۲شرقی °۳۴٫۰شمالی (نقشه)

ولایت لوگر
تصویری از ولایت لوگر
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت لوگر
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۳۵۴٫۹۰۰ نفر[۱]
تراکم جمعیت: ۱۲۰
نفر بر کیلومتر مربع
زبان‌های گفتاری: پشتون و پارسی دری
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳٬۸۸۰  کیلومتر مربع


لوگَر یکی از ولایت‌های افغانستان است. مرکز این ولایت شهر پل علم است.نام لوگر از کلمه لوگهر (درو گر ) گرفته شده است. این محل در قدیم به نام سجاوند هم یاد می‌گردید [۲]

جمعیت این ولایت را ۶۰٪ پشتون‌ها و ۴۰٪ را پارسی گویان شامل تاجیک‌ها و هزاره‌ها تشکیل می‌دهند.[۳] [۴]

 



چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 16:53 :: نويسنده : afghanistan

ولایت لغمان

مختصات: ‏۰″ ۰′ ۷۰٫۲۰°شرقی ‏۰″ ۰′ ۳۴٫۶۶°شمالی (نقشه)
ولایت لغمان
تصویری از ولایت لغمان
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت لغمان
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۴۰۳٫۵۰۰ نفر[۱]
زبان‌های گفتاری: پشتون، پشه‌ای و پارسی دری
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳٬۸۴۳  کیلومتر مربع


ولایت لَغمان یکی از ولایت‌های کشور افغانستان است. مرکز این ولایت شهر مهترلام نام دارد.

پس از تغییرات در تقسیمات کشوری در افغانستان در سال ۱۹۶۴، استان لغمان نیز در همان سال در ناحیه لغمانات تشکیل شد و مرکز آن شهر مهترلام مقرر گردید.[۲]


بخشی از فارسی‌زبانان لغمان احتمالاً تا چند سدهٔ پیش به زبان پشه‌ای سخن می‌گفته‌اند.[۳]

در ولایت لغمان تجمع اقوام بسیار زیاد به‌نظر می‌رسد. چون اقوام :صافی، هود خیل، سهاک، تره خیل، رستم خیل، پشه یی، میچن خیل، اکاخیل، نیازی، وردگ........و دیگر اقوام. از این جمه قوم صافی دراین ولایت اکثریت هستند.که درمنطقه عمر زایی مربوط مرکز ولایت است زندگی می‌نمایند. قوم صافی نه تنها در ولایت لغمان بل در اکثر مناطق دیگر افغانستان زیست دارند که می‌توان از محمود راقی، کوهستان، تگاب نام برد. ریشه‌های بزرگ این قوم عبارت است از(ودیر، مسود، گربز).[نیازمند منبع]

محتویات

مردم

جمعیت این ولایت ۴۰۳٫۵۰۰ نفر در سال ۲۰۰۹ برآورد شده است که بر پایه منابعی پشتون‌ها ۵۸٪ مردم این ولایت را تشکیل می‌دهند.همینطور پشه‌ای‌ها و نورستانی‌ها نیز از ساکنین بومی این ولاین محسوب می‌گردند.که همچنین ۳۳٪ از مردم این ناحیه را به خود اختصاص می‌دهند.تاجیک‌ها نیز ۹٪ مردم این ناحیه را تشکیل می‌دهند.[۴][پیوند مرده]بر پایه منابعی دیگر پشتون‌ها ۵۱٪ و پشه‌ای‌ها ۲۷٪ و تاجیک‌ها ۲۱٪ مردم این ولایت را شامل می‌شوند.[۵] بیشتر مردم این ولایت سنی هستند.



ادامه مطلب ...


چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 16:51 :: نويسنده : afghanistan

ولایت کنر

مختصات: ۷۱٫۲شرق ۳۵٫۰شمالی (نقشه)

ولایت کنر
تصویری از ولایت کنر
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت کنر
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۴۰۷٫۸۰۰ نفر[۱]
زبان‌های گفتاری: پشتون


کُنَر یکی از ۳۴ ولایت (استان) افغانستان است. مرکز این ولایت شهر اسدآباد است.

۹۵٪ جمعیت این ولایت پشتون و ۵٪ باقی مانده نورستانی و تاجیک هستند.[۲]

کنر ولایتی کم‌جمعیت، بسیار کوهستانی و

اسدآباد شهری کوچک در افغانستان و مرکز ولایت کنر است. نام قدیم آن چغان‌سرای است و بابر از آن به عنوان روستایی در مرز کافرستان نام برده‌است. کسانی که جمال‌الدین اسدآبادی را افغانی می‌دانند، او را زادهٔ این روستا می‌دانند.

در دامنه کوه‌های منطقه ولایت کنر معادن کرومیت وجود دارد که مکان این معدن در فاصله ۲۰۸ کیلومتری شهر کابل و ۴۸ کیلومتری شهر جلال‌آباد قرار دارد.[۳]

تقسیمات اداری

طبیعت ولایت کنر.

اسدآباد، بَرکُنر، خاص‌کُنر، دانگام، دره‌پیچ، چپه‌دره، چوکی، سرکانی، شیگل و شِلتَن، غازی‌آباد، مَرَوَره، ناری، نَرَنگ، نورگُل، وَتَه‌پور، مانوگی، گلیگل.

تاریخ

در حدود سال نهم هجری، طلا، نقره، مروارید، عنبر، پشم سفید و انواع جواهر و سنگ‌های گران‌بها در ولایات مرزی افغانستان و هندوستان تجارت می‌شد و در آن زمان، از افغانستان به سرزمین هند، سه راه بازرگانی وجود داشت که یکی از آن‌ها مسیر کابل و کنر به پیشاور و سواحل دریای هند بود. مسیر غرنی (معروف به گذرگاه هند) دره گومل، بینان قدیم پنجاب؛ و مسیر هرات کویته پاکستان (امروزی) درّه بولان سند، دو مسیر دیگر بودند.[۴]

میر سید علی همدانی معروف به علی ثانی از عارفان سده هشتم هجری که به سرزمین‌های گوناگون ازجمله بلخ، بدخشان، کابل و کشمیر سفر کرده‌بود سرانجام در «عرض راد» در کنر در سال ۷۸۶ درگذشت و بعد از چندی پیکر او را از کنر به ختلان بردند و در کنر در آنجا که پیکر وی بوده مزار ساخته‌اند. گفته‌اند که زادگاه سید جمال الدین افغان در کنار همان مزار است.[۵]

برخی منابع سید جمال‌الدین اسدآبادی را به سادات کنر منتسب کرده‌اند. در روزگار سید جمال‌الدین، کنر دورافتاده‌ترین ولایت شرقی و مرزی افغانستان بوده، زیرا هنوز سرزمین ماورای آن به تصرف حکومت افغانستان درنیامده بود.[۶]

از سادات کنر کسی که در جریان‌های سیاسی افغانستان دخالت داشته سید بوده‌است که سردار در زمان امارت محمد به‌وسیلهٔ او مکتوبی به شاهزاده شاپور پسر [۷]

در زمان حکومت نورمحمد تره‌کی مردم نورستان و کنر در تاریخ ۲۰/۷/۱۹۷۸ قیام و با نیروهای دولتی برخورد کردند.[۸]

در سال ۱۹۸۵ میلادی نیروهای شوروی و حکومتی به دره‌های کنر حمله کردند.[۹] در ۲۰ آوریل ۱۹۹۱ انفجار عظیمی در اسدآباد کنر روی داد که حدود هزار کشته و زخمی بر جای گذاشت.[۱۰]

ولایت کنر اولین استانی بود که طالبان پس از تصرف آن برپایی آنچه از سوی آن‌ها «اولین خلافت اسلامی» نام گرفته‌بود را در آن اعلام کردند.[۱۱]

منابع



چهارشنبه 30 اسفند 1391 :: 16:44 :: نويسنده : afghanistan

ولایت کندوز

ا
مختصات: ‏۰″ ۰′ ۶۸٫۸°شرقی ‏۰″ ۰′ ۳۶٫۸°شمالی (نقشه)
ولایت کندوز
تصویری از ولایت کندوز
اطلاعات کلی
نام رسمی : ولایت کندوز
کشور : افغانستان Flag of Afghanistan.svg
مردم
۹۰۰٫۳۰۰ نفر[۱]
زبان‌های گفتاری: پارسی، پشتون و ازبکی
جغرافیای طبیعی
مساحت: ۸٬۰۴۰  کیلومتر مربع


ولایت کُندوز (قندوز و کندز هم نوشته می‌شود) یکی از ولایت‌های شمال شرق افغانستان است. مرکز آن کندوز است که یکی از شهرهای مهم، تجارتی و بندری افغانستان است.

ولایت کندز با بیش از ۲۰۰ یا ۲۵۰ هزار نفر جمعیت دارد که تقریباً ۷۰ درصد آنها از دامداری و زراعت عاید معاش می‌کنند.

محتویات

مردم

عمده جمعیت این ولایت را پشتوها و فارسی‌زبانان تاجیک تشکیل می‌دهند.همچنین گروهای قومی دیگر نظیر فارسی‌زبانان هزاره و ایماق و ترکتباران مانند ازبک‌ها و ترکمن‌ها نیز در این ولایت ساکنند.[۲]

تقسیمات اداری

بخش‌های کندوز.
  • مرکز ولایت شهر کندز
  • ولسوالی حضرت امام صاحب
  • ولسوالی قلعه ذال
  • ولسوالی چاردره
  • ولسوالی علی‌آباد
  • ولسوالی خان‌آباد
  • ولسوالی دشت ارچی
 
      
           
           
           
         
           
           
           


ادامه مطلب ...


💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران